| Tem 10 |
Seneler ve benDünden bugüne ben… 1985: Dünyaya ilk gözlerimi actigim sene- insanoglu ne kadar farkli 1987: Artik yürüyebiliyorum-susun artik ben konusucam 1989: Üç tekerlekli bir bisiklete sahibim-bunu hep sevicem 1990: Üzerinde 5 mum olan dogumgünü pastami kesiyorum-hediyelerin hepsi benim 1991: Mutlulugun oyuncak arabalarimin sayisina bagli oldugunu saniyorum-belki de öyledir 1992: Sünnet oluyorum-amca kaç gün sonra yüzüstü uyuyabilcem 1994: Okulun çevresinde arkadaslarimla kosu yarisi yapiyorum-en hizlisi benim 1995: Yeni yerler kesfetmeliyim-annemden habersiz yerlere gidiyorum 1996: Boluya tasiniyoruz… yeni bir baslangic-yeni oyun arkadaslarim oluyor 1997: 2 yildir yatili okulda kaliyorum-arkadaslarla dersten kaçip yüzmeye gidiyorum 1999: Lise hazirliktayim, 12 Kasim depremi oldu-mehmetçik çadirkentindeyiz 2001: Hayallerle dolu bir dönem-kisa yoldan para kazanmanin yollarini ariyorum 2003: Stresle tanistim, lise 3teyim-ev okul dersane üçlemesi içinde kayboldum 2004: Güzel bir üniversite hayati-hayallerimi adim adim gerçeklestiriyorum 2006: Hayat her zaman insanlari gülümsetmez-zor bi dönem, çok zor 2007: Saçlarim dökülmeye basladi, yanlar hafif açildi-Allahim kel olmak istemiyorum 2008: Yogun zamanlar, hersey için vakit yok artik-zamanla savasiyorum 2009: Hayatımın en güzel yılı olmasını isterim-bakalım zaman ne gösterecek |
-
Şehr-i Müzeyyen
Dünya sanki bir bulmaca, biz de onun içindeki küçük parçalarız. Yeni yerler, yeni hayatlar gördükçe yaşamadığımız her an bize verilmiş bir hediye, yaşlandığımızda hayıflanmamızı önleyecek bir iksir almışçasına dimdik ve emin adımlarla ilerlememizi sağlıyor. Bu oyunda bize düşense; hayatın tatlı anlarıyla beslenip, buluştuğumuz her parçadaki mutlulukları biriktirmek oluyor.
Anket
Loading ...-
Blogsal Mevzular
