Susuz bir insanın suya ihtiyaç duyduğu kadar seni istiyorum. Bir eşi olmalı insanın diyorsun ya; diyorum ki gönül gözünle bak bana. Bak ki anla nasıl bir eş olacağımı. Ve söyle bana “ya şiirsin ya düz yazı” Böylece neticelensin halimiz…
Bilgisayarımın takvimine baktığımda 31 Mart’ı gördüğümde aklıma tarihteki 31 Mart Vakas geldi 
Neler neler olmuş. Şimdiyse hayat ne kadar farklı. Çoğu yerde çatışma yok.
Saat şu an 14:11 dışarıda hava kapalı ve serin. Şu sıcak havaları sabırsızlıkla bekliyorum. Tenis oynamaya gideceğim ama bu havada biraz kararsızım. Bakalım ne yapacağım. Bugün ne yapacağımı ben de bilmiyorum. Hafta içi o kadar yoruldum ki canım bir şey yapmak istemiyor. Olduğum gibi evde kalmak da istemiyorum.
İki gündür hiç keyfim yok. Ne işte ne okulda ne de evde yaptığım işlerden zevk alıyorum. Tek isteğim daha fazla para kazanmak ve başarılı olmak. Umarım bu durumdan çabuk kurtulurum. Bu şeyler artık aşk hayatımı da olumsuz etkiliyor. Bunlar birbirine bağlı halkalar grubu gibi, biri koptuğunda diğerleri de dağılıyor.
Baharın gelmesiyle yollar toz duman. İki gündür arabalar önümden geçerken kendi kendime diyorum ki “Ya tozu dumana katarsın ya da tozu dumanı yutarsın” Bu sözdeki tozu dumanı yutan kişi ben oluyorum.
Zonguldak’a ikinci gidişim voleybol hakemliği içindi. 28-29 Şubat-1 Mart tarihlerinde Bu sefer iki gece üç gün kaldım. Hava feci şekilde kar yağışlıydı. Çok fazla gezemedik. Gerçi o üç günde Zonguldak’ı hemen hemen öğrendik. En beğendiğim yer Demirpark AVM idi.
