Canım sıkkın saat olmuş gecenin 01.06 sı. Bir sürü şey var aklımda. Hayatla ilgili, geleceğimle alakalı türlü türlü sorunlar, fikirler aklımı çeliyor. Farkettim ki son zamanlarda aşırı derecede kararsızım ve bu canımı dena halde sıkıyor. Farklı sorunlara hep aynı çözüm tarzıyla yaklaşıyorum ve bu da problemi çözemediği gibi iyice karmaşıklaştırıyor. A kümesine dahil ettiğim insanları sevmiyorum, B kümesindekileri de. C kümesindekiler hakkında fikrim yok. D kümesindekiler beni ilgilendirmiyor. E kümesiyse, benim için en önemli küme ama; ben E kümesinin elemanlarını göremiyorum…

10-15 gün içinde neticelendirmek istediğim bir şey var. Hayatımla, geleceğimle ilgili. Bunu beklemek beni git gide umutsuzluğa sürüklüyor. Çünkü olumsuz olursa üzüleceğim ve kendime inancım azalacak. Olma ihtimali de zor. Gerçi yazar bunun tam tersinden bahsetmiş: “Bir şeyi beklemenin güzelliğini öğrendim. Yaşanan en güzel şey bile bekleme sürecinin değerine ulaşamaz bence. Çünkü sihirli bir eylem olan beklemenin büyülü bir güzelliği vardır. Beklenen şey elde edildiğinde o büyü uçup gider. Yaşanan her şeyde belli belirsiz bir düş kırıklığı olması bundandır belki” gibisine bir şey diyordu. Aklımda bunlar kalmış. Ben de güzel bir şekilde beklemek istiyorum ama bu gece öyle hissetmiyorum. Ama şunu söyleyelim dileğimin gerçekleşmesini çok istiyorum.

Bazen hayat bana adaletsiz davranıyor diye kıvranıp duruyorum, bazen de “yok be o kadar da değil” diyorum aşağılardaki insanlara bakıp. Sonuçta bu da bir kararsızlık. Nasıl tavır alacağıma bile karar veremiyorum. Evet, benim sorunum bu: karar vermekte zorlanıyorum. Bu çok vahim bir durum.