| May 14 |
HuzurTanrım, o kadar hafifim ki… Bir keresinde zengin biri şöyle demişti: “Para var huzur yok” Güzel tespit tabii ki. En azından olayların farkında. Peki ya henüz zengin olmayan ben? An itibariyle kendimi huzura ermiş hissediyorum. Elin zenginleri bile parayla huzur alamadıklarına göre huzuru bulmak büyük şans. Yok kardeşim sizin zenginliğiniz bi yere kadar. Her zaman deney yapan İsviçreli bilim adamları gene boş durmayıp, kendilerine araştıracak konu bulmuş. Sokakta gördükleri her insana sormuşlar: ” Şu anda hayattan ne isterdin? ” Verilen alaturka, marjinal cevapları hepimiz tahmin edebiliyoruz. İşte kimisi ev-araba, kimisi aşk-sevgili, kimi mutluluk vb dileklerde bulunmuş. Dolaşırlarken bir sarhoş görmüşler. Adam eskiden kimya mühendisiymiş, şimdiyse nerde akşam orda sabah misali bir hayat. Adam, cevap olarak hiç bir şey istemediğini söylemiş. Bizim bilim adamları olaya şaşırıp, şüpheyle bakmış tabii. “N’oluyoz lan nie bişey istemio bu ayyaş” demişler. Tamam öyle dememişler buralarını ben uyduruyorum da bu tarz bişey söylemişlerdir illa -uykulu gülümseme- Ayyaş adamın istediği, hayattaki her şeyin olduğu gibi kalması. Ne güzel değil mi? Tabii mutsuz olan psikopatlar için değil. O kadar dırdır, stres, yoğunluk o kadar esir alıyor ki kendini yaşamayı ihmal ediyor insan. Bizim ayyaş olayı çözmüş, her şeyi boşverip, farklı bir hayat, huzur… Huzur dolu hayat, hayat hayat huzur. Umarım bana gelen bu huzur molekülleri bir müddet dimağımdan ayrılmaz. Malum finallerim geldi çattı… Bu yazılar da ilgilinizi çekerse buyrun;Yorum Yapma Yeri |

