Kim demis insanlar kötüdür diye. Öyle degil. insanoglu özünde iyidir. iyidir ama insan olmanin verdigi yetiyle hatalar yapip, günah isler.
Herkesin birbirinden beklentisi yok mudur? Beklentilerimizi yanibasimizdakiler farketmediginde canimiz sikiliyor elbette. Büyümemizi isteyip üzerimize sorumluluklar yüklemiyorlar mi ya da büyüdügümüzde hic büyümemisiz gibi önemsiz saymiyorlar mi sözlerimizi…
üc noktayla baslamis yasantilarimiz kalmadigi yerden tekrar üc noktayla devam etmeyecek mi? Peki dengeyi kim saglayacak. Soruyorum size: Gemiyi ilk kim terkeder? En son kimdedir dümen?