Eveeet günlük pek seyrek yazar oldum İstanbul’a geldim geleli. Bi yandan okul bi yandan gezmeler derken yazamadım. Burada odam biraz karanlık sabahları zor kalkıyorum. Bu biraz beni depresif moda sokuyor evden çıkana kadar. Onun dışında evimi ve ev arkadaşlarımı seviyorum, güzel gidiyor hani.

Gece 00.00′dan beri mesajlar ve telefonlar geliyor. Sanki bu seneki doğum günümde daha fazla arayan oldu. Ayrıca bugün okulda Tuğçeler bana sürpriz bir doğum günü partisi hazırlamışlar. Bi gittim bi de baktım odada bir grup karşılıksız iyilik yapan süper insanlar ve doğum günü pastası… Çok şaşırdım hiç beklemiyordum. Zaten sınav vs ve bu aralar hafiften bunalım takılma olaylarından dolayı doğum günümü fazla düşünmüyordum. Bu sürpriz parti beni çok mutlu etti.

Öğleden sonra da 3.30da sınav vardı ve fazla çalışmamıştım. Doğum günü sürpriziyle keyfim yerine geldi ve o moralle sınavım da iyi geçti. Hani biraz daha çalışsaymışım 100 alırdım. 2. vizede 100 almaya kararlıyım ama. Bi de bu ara okulla ilgili karamsardım, git geller yaşıyordum. “Niye yüksek lisans yapıyorum, çok gerekli mi, zaman kaybı mı” gibi olumsuz düşüncelere kapılıyordum. Ama son 1-2 gündür rahatlamaya başladım ve kendimi başarılı olmaya hazır hissediyorum.

Babam da sürpriz yapmış, sabah mesaj atmış doğum günüm için. Hesabıma bir de doğum günü hediyesi yatırmış Akşam da telefonla konuştuk.

Annem de kardeşimle bugünü kutlamak için bugün veya hafta sonu buraya gelecekti ama bizim İpeğe domuz gribi bulaşmasın diye çekindik, ben gelmeyin bayrama Bolu’da kutlarız dedim.

Saat şimdi 19.12 birazdan Alper gelicek İstanbul’a. Doğum günüm için Bolu’dan kalkıp geliyor kankam. 3.30 otobüsüne binmiş, birazdan iner ben de çarşıya onu karşılamaya gidiym. Biraz takılırız.

Öyle işte günlük mutluyum, huzurlu hissediyorum kendimi. 2 gün önce ne kadar kötü hissediyorsam bu gün bir o kadar iyi hissediyorum. Bugün benim doğum günüm, iyi ki doğdum!