Günlük, iki gündür eve kapandım ve dışarıya ekmek almak haricinde çıkmıyorum. Gerçi çok da ders çalışmıyorum. Engineering Mathematics’e bakıyorum biraz. Daha doğrusu tekrar ediyorum. Sınav Salı günü. Yarın artık sadece soru çözeceğim. Bugünlük çalışmam bitti. Saat 17.36 ve saat 00.00a çok var. Biraz internet, biraz kitap okuyarak geçiricem zamanımı. Bu ara Jean Christophe Grangé’ın “Koloni” isimli kitabını okuyorum. Şimdiye kadar Türkçe’ye çevrilmiş bütün kitaplarını okudum. Bu da altıncı ve son kitabı. Bundan önce “Alamut” u okumuştum, çok sürükleyiciydi. Bir yazımda ondan bahsedeceğim.

“Ezel” dizisini arkadaşlar çok övüyordu. Geçen ona başladım. İki bölüm izledim internetten. Belki bugün de bir-iki bölüm izlerim. Öyle çok etkileyici bir dizi değil ama vasat denilebilecek nitelikte işte. Ya da belki türev-integral formüllerini de tekrar ederim. Malum taa lisans 1. sınıftayken görmüştük, aradan beş sene geçmiş  birazını unuttuk haliyle. Belki de İngilizce kelime tekrarı yaparım. Evet ne kadar kararsız bir bünyem var gördüğün gibi. Ne yapacağını bilememek. Çünkü bunaldım canım hiç bir şey istemiyor ve hiç bir şeyden zevk almıyorum.

Neyse yukarıdaki resimden bahsedeyim. Dün makarna yapmıştım, hatıra olsun diye resmini çekiym dedim. Salçadan sos yapıp, üzerine beyaz peynir, sosis ve mayonez ekledim. Lezzetli olmuş. Zaten tatsız tuzsuz yemek yapar mıyım Görüldüğü gibi makarnayı bile odamda yiyorum. Bu kadar bilgisayar bağımlısı olmuşuz. Bi de mutfağın biraz soğuk olması da bir başka etken.

Şu masanın üzerindeki hesap makinesine de geçenlerde bi 46 TL verdiğimi hatırlıyorum. Çok lazım olmasa almazdım. Benim senelerdir kullandığım gözümün nuru Casio fx 82MS de duruyor ama; bu resimdeki Casio fx 991ES denilen icat, matris çarpımı yapıp terslerini alabiliyor. Türev ve integral alması da cabası.

Öyle işte günlük sıkıcı bir gün daha. Ayın 22si gelsin de kurtulayım…

Bu arada saat 17.50 Hava yağmurlu ve kap karanlık…

Saat 00.41 bu saatlerde uyanık kalmayı fazla sevmiyorum. Gerçi epeydir erken yatmıyorum. Bu ara aklımdan, varsa yoksa 12-22 Ocak arasındaki sınavlar geçiyor. Çok tuhaf değil mi insanın stres-sıkıntı yapmaması gerektiğini bile bile bu hataya düşmesi. Hani stres yapılmayacak gibi de değil Aldığım dört dersin dördü de lisansta aldığım en zor dersin üç katından daha zor… Yüksek lisans işi sıkıntılı, daha doğrusu İTÜ’de. Bu dört dersin dördünü de geçmem gerekiyor, üstelik ortalamanın da iyi olması gerekiyor. Yoksa okuldan atıyorlar.

Bazen düşünüyorum da olur da başaramazsam dünyanın sonu değil diyorum kendi kendime. Sonuçta lisansı güzelce bitirdim, elimde mesleğim var. Yüksek lisans bunun kaymağı. Olursa güzel olur, olmazsa sağlık olsun diye düşünüyorum. Bu biraz züğürt tesellisi oluyor aslında. İleride yüksek yerlere, hayalimdeki noktaya gelmek istiyorum ve yüksek lisans bunun için bir araç, bir basamak olacak. Başaramazsam büyük hayal kırıklığına uğrarım. Bu sıkıntıyı biraz da başarısızlığa alışkın olmadığım için yaptığımın farkındayım. Birazdan başımı yastığa koyduğumda düşüncelerin bir biri ardına aklımda dolanarak beni uykusuz bırakacağının da farkındayım.

Karıncaya sormuşlar:

- “Nereye gidiyorsun?”

- “Mekkeye”  demiş.

- ” Sen oraya giderken bin kere ezilirsin” deyip gülmüşler.

Şimdilerde ikilemler arasında gidip geliyorum. Biliyorum geçecek. Ben sadece elimden geleni yapıp, önüme bakacağım. Umarım hayatımın bu evresindeki imtihanımı başarıyla geçerim. Gene de çok şükür. Bugün Cuma namazına gittiğimde Allah’a şükrederek dua ettim.

Hep bunlardan mı bahsedicem Biraz da arkadaşlarımdan bahsedeyim günlük. Bugün Alper’le konuştuk. Yemin töreni olmuş. Usta birliğini de gene Erzurum’da yapacakmış. Bayağı bir konuştuk telefonda. Özledim dostumu valla. Pazar günü tekrar konuşucaz birliğine dönmeden.

Bahadır da çok güzel planlar yapmış. Bana “sen sınavları iyi geçirmeye bak, sınavlardan başka bişey düşünme” dedi. Ayın 22sinde İStanbul’a gelecek bir terslik olmazsa. Sonra önce Avatar filmine üç boyutlu olarak gidip, ertesi gün Beşiktaş-İBB maçına gidicez. Pazar da ufak tefek alışverişe gideriz. Şimdi aklıma geldi. Gloria Jean’s’te oturup bir kahve de içmeliyiz

2010a da girdik sonunda. Bundan on yıl öncesini hatırlıyorum da haberlerde nelerden söz ediyorlardı. 2000 yılına girerken bütün bilgisayar sistemlerinin göçeceğinden, dünyanın yok olması vb bir çok söylenti almış başını gidiyordu. Ve şimdi üzerinden 10 yıl geçmiş. Söylentiler devam ediyor ve edecek de…

31 Aralıkta neler yaptığımdan bahsedecek olursam, arkadaşların evinde yeni yıl partisine davet edildik. Wing, bizi Cihangir’deki evlerine çağırdı. Biz de dört arkadaş gittik. Toplamda 50-60 kişi vardı sanırım. Çoğu erasmus öğrencisi bir sürü insan vardı. Biz de yeni insanlarla tanıştık, farklı bir ortam gördük. Ben zaten daha önce hiç ev partisine gitmemiştim. Değişiklik oldu, güzeldi

Bugün biraz MATLAB programı çalıştım. Kafaya koydum, MATLAB ı iyice bir öğrenicem. Özellikle mesleğimle ilgili şeyleri güncel olarak takip etmek istiyorum. Mesela bu Perşembe İnşaat Mühendisleri Odasındaki seminere de gidicem. 2 hafta önce Turgay’la gitmiştik, bayağı bilgilendik ve o seminer bize bulanık mantıkla ilgili araştırma merakı verdi. Bulanık mantığı klasik Aristo mantığının sınırlanmışlığını ortadan kaldırıyor ve özellikle elektronik malzemelerde yeni keşifler ortaya çıkarıyor. Tabii inşaat sektörü açısından da faydaları var.

12 Ocak - 22 Ocak tarihleri arasında da final sınavlarım var. Özellikle Advanced Dynamics of Structures dersi beni kaygılandırıyor. Umarım o dersten kalmam…

Çok çalışmam gerek çook!!!